King Crimson - In the Wake of Poseidon

Płyta prawie taka sama jak debiut KC. Prawie taki sam układ utworów, podobne brzmienia. Ale, prawdę mówiąc, lubię ją bardziej niż In the Court of the Crimson King. Jest bardziej spójna, ma prześliczną balladę w środku (Cadence and Cascade), no i zamiast super nudnego Moonchild, jest doskonały, monumentalny The Devil's Triangle. Także kopia Schizofrenika, czyli Pictures of a City, jest całkiem dobre, dynamiczne, połamane (choć jednak słabsze), a kopia Epitaph, czyli tytułowy, ma świetne brzmienie melotronu i genialne zakończenie, kiedy perkusja gra, melotron buduje coraz potężniejsze dźwięki i czuje się patos. Jedynie utwór Cat Food nie ma swojego odpowiednika na słynnej pierwszej płycie KC. Jest to niejako zapowiedź następnej płyty, Lizard - jest jazzowo, fortepianowo, wesoło - ciekawie. Jedynie miniaturka Peace, rozbita na trzy części, wydaje mi się zbędna - nie wnosi nic nowego, jest tylko takim sobie przerywnikiem. Świetna płyta.

Ta notka została wysłana 18 czerwca 2007 o 10:55:42.
Możesz przejść na koniec i zostawić komentarz.

Komentarze do notki King Crimson - In the Wake of Poseidon

  1. reod powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 11:14:20

    Genialna! KC rox!

    Zaraz po Floydach oczywiście :-)

  2. Bratbud powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 11:52:57

    E tam, przed Floydami ;)

  3. marcolphus powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 11:54:45

    Zdecydowanie przed Floydami. IMHO KC nie nagrali złej płyty, a Floydzi niejedną (np. The Final Cut, Pipera czy Obscured by Clouds).

  4. Bratbud powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 11:55:53

    No cóż, miłośnikiem Pipera pozostanę, tym niemniej "The final cut" to jak dla mnie debiut Watersa :>

  5. jotesz powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 12:06:44

    KC rulez!
    Ja teraz zasłuchuję się w 21 Century Schizoid Band, czyli w dzisiejszej mutacji pierwszego KC bez Roberta Frippa. No i znakomita jedyna płyta McDonald & Giles, która wreszcie dorwałem - jakieś ćwierć wieku po debiucie...

  6. Gamxx powiedział(a):
    18 czerwca 2007 o 12:59:01

    Czy aż taka kopia debiutu? Nie powiedziałbym. Cat Food i Peace zupełnie z innej bajki, jak dla mnie jedynie utwór tytułowy jak żywcem wyjęty z Dworu Króla.
    No i oczywiście jak dla mnie Floydzi kilka dobrych kroków przed ;D

  7. Piotr Hosowicz powiedział(a):
    19 czerwca 2007 o 20:49:00

    Cat Food rox!

Dodaj komentarz: