Książka zawierająca wywiady Kaczkowskiego ze znanymi wykonawcami głównie z kręgu muzyki rockowej. Nie przepadam ani za wywiadami, ani za Kaczkowskim. Nigdy nie podobało mi się to co puszczał w swoich audycjach, choć doceniam jego wkład w propagowanie muzyki rockowej w Polsce. Książka jest, niestety, wyjątkowo nieciekawa. Pytania jakie zadaje Kaczkowski są czasami tak niskiego poziomu i nieciekawe, że aż strach (np. "Jak to się dzieje, że słowa tak z ciebie wypływają" - to do Suzanne Vegi). W dodatku sami muzycy rzadko mają coś ciekawego do powiedzenia - ale do tego już się przyzwyczaiłem. Najczęściej można w książce przeczytać o tym, ile minut poświęcił PK na wywiad, jak mu magnetofon odmawiał posłuszeństwa oraz pytanie "Próbuję zdefiniować pojęcie 'muzyka'. Czym ona jest dla Ciebie?". Co to w ogóle jest? Psychotest? Jestem zdegustowany...

PS. Najfajniej gadali Fish i Ian Anderson z Jethro Tull.

Ta notka została wysłana 23 lipca 2007 o 12:21:21.
Możesz przejść na koniec i zostawić komentarz.