Połknąłem dwie książki z przygodami komisarza Montalbano. Jak zwykle świetnie się to czyta, dialogi są super, akcja wartka, chociaż muszę przyznać, że Pies z terakoty od połowy robi się raczej nudny - te jego dociekania, co to się stało pięćdziesiąt lat temu, nudy na pudy. Za to Złodziej kanapek jest chyba najlepszą częścią - te problemy prywatne komisarza i zawikłane śledztwo - po prostu miodzio. Doskonała rzecz.

Ta notka została wysłana 13 sierpnia 2007 o 11:13:03.
Możesz przejść na koniec i zostawić komentarz.